Wim Batenburg (74) was nooit eerder op Boldermanege geweest en van paarden moest hij niets hebben, maar toch is hij sinds jaar en dag vrijwilliger bij de manege. (Foto: Eline Lohman)
Wim Batenburg (74) was nooit eerder op Boldermanege geweest en van paarden moest hij niets hebben, maar toch is hij sinds jaar en dag vrijwilliger bij de manege. (Foto: Eline Lohman) (Foto: )

'Echt genieten op de Boldermanege'

Wim Batenburg (74) uit Sliedrecht was nooit eerder op Boldermanege geweest en van paarden moest hij niets hebben, maar toch is hij sinds jaar en dag vrijwilliger bij de manege. Hij weet dat de cliënten die hij begeleiding biedt, de hele week uitkijken naar het moment waarop zij met Wim de rij-bak in mogen. Zelf kijkt hij er ook naar uit, want het vrijwilligerswerk dat hij doet, zou hij niet meer kunnen missen. Stallen schoonmaken, paarden opzadelen, iemand in het zadel helpen – de Sliedrechter doet het allemaal en bovendien met veel passie en liefde.

Door Eline Lohman

SLIEDRECHT – Vanaf zijn 18e doet Wim al vrijwilligerswerk. Op de Merwebolder, waar de Boldermanege zit, begon hij bij een bewoner met het doen van vrijwilligerswerk. "Als een soort maatje," vertelt Wim. "Ik ging met deze man, die in een rolstoel zat, wandelen. Ik vind dat de sterkeren de zwakkeren moeten helpen. Dat geldt ook voor mijn inzet voor de Boldermanege, waar ik wat later terecht kwam. Ik ben angstig voor paarden, maar ik wilde ook nog wat anders gaan doen op het gebied van vrijwilligerswerk. Het is fantastisch om op de manege bezig te zijn! Vanwege de omgang met mensen."

Op de Boldermanege rijden ze ook met een huifbed, voor cliënten die niet meer op een paard kunnen zitten. Het is een wagen waar twee fjorden voor lopen en de ruiter op een 'bed' ligt. "Ik loop als een van de twee vaste begeleiders bij dit huifbed en heb een hele warme band met deze kwetsbare groep. Een glimlach maakt je middag al goed. We hebben nu een nieuw span voor dit huifbed, waarmee we aan het trainen zijn. Ook help ik cliënten bij de paardrijlessen. Tijdens de lessen zijn zij de baas, in tegenstelling tot in het dagelijks leven. Zo mooi om te zien. Ze kijken er al de hele week naar uit om te mogen paardrijden. Als een paard stilstaat, dan ga ik ervoor staan. Ik ben verantwoordelijk voor het paard en belangrijker nog: voor de ruiter. Het is echt genieten op de Boldermanege. In het begin was ik er bijna elke dag te vinden, maar vanwege mijn leeftijd ben ik er nu iets minder vaak. Maandagavond en dinsdagmiddag zijn mijn vaste momenten en verder doe ik tussendoor allerlei klusjes, zoals het repareren van een krom hek en wanneer alle paarden naar het weiland moeten in de vakantie, dan zetten wij met elkaar alles af met schrikdraad. Soms doe ik de klusjes ook samen met cliënten van ASVZ, zodat zij wat meer sociale contacten hebben."

De Sliedrechter vindt het belangrijk om vrijwilligerswerk te doen. "Dat heb ik mijn hele leven gedaan, zoals bij vakvereniging CNV. Toen ik met pensioen ging, dacht ik: wat ga ik nu doen? Ik kan moeilijk élke dag gaan fietsen met mijn vrouw. Nu heb ik een bepaald doel in mijn leven. Ik was heel angstig voor de paarden, maar het zijn speciale, rustige paarden vanwege de doelgroep. Ik ben er minder bang voor, maar er zijn nog steeds wel een paar paarden waar ik liever niet mee loop. Dus die angst is nog niet helemaal weg, haha. En dat voelen paarden. Moet je nagaan: een meisje van 15 jaar loopt ongedwongen naast een paard, terwijl ik soms op een afstandje ga staan. Maar dat staat verder niet in de weg voor mijn vrijwilligerswerk bij de Boldermanege."

De vrijwilligers die op de Boldermanege werken, worden begeleid door de paardenverzorging op de stal en de instructie die gediplomeerd voor het lesgeven aan mensen met een beperking. De Boldermanege zoekt nog vrijwilligers, vanaf 15 jaar. Er zijn er ruim 60, maar dat is nog niet genoeg. Soms zijn er wel drie man per paard nodig. Belangstellenden kunnen contact opnemen via 0184 491 429.

Meer berichten




Shopbox