Foto:

'Met boek kan ik anderen helpen'

Op nuchtere wijze beschrijft Laura Klop (53) uit Hardinxveld-Giessendam in haar boek 'Naadloos van zorgverlener naar patiënt – Mijn gevecht tegen borstkanker' vanuit haar alter ego Lotte hoe zij als zorgverlener, patiënt werd. In de vorm van een dagboek beschrijft zij haar gevecht tegen borstkanker en zo wil zij haar ervaringen en praktische tips delen met andere vrouwen die borstkanker hebben. De opbrengsten van het boek worden gedoneerd aan Pink Ribbon. Na een borstamputatie, het verwijderen van haar lymfeklieren en chemotherapie en bestralingen gaat het nu goed met Laura, maar ze ondergaat nog wel hormoontherapie.
Door Eline Lohman

HARDINXVELD-GIESSENDAM – Nuchter vertelt Laura over haar ziekte en het dagboek, bijna alsof het over iemand anders gaat. Maar wie goed luistert, merkt dat het haar wel degelijk aangrijpt. De amputatie van haar borst, de chemotherapie – het is ook allemaal niet niks. Haar verhaal begon in november 2017. Bij het bevolkingsonderzoek naar borstkanker in de welbekende bus, werd zij eruit gepikt. Algauw bleek dat het mis was. "Ik werk in een ziekenhuis en maak zelfs borstfoto's, dus het was een bekende, veilige omgeving voor mij. Ik begon gelijk met alles op te schrijven. Ook omdat ik het fijn vond om mijn ervaringen elke avond van me af te schrijven. Maar zeker ook omdat ik achteraf gezien dingen anders zou doen. Op deze manier kan ik anderen helpen."

Er komen veel praktische tips voorbij in het boek van de Hardinxveldse. "Zo gebruikte ik vaseline omdat mijn handen door de behandelingen kapot gingen. Bleek dat dit helemaal niet goed was, want zo sluit je je huid af. Toen heb ik een ander middel gebruikt. Dan weten andere mensen dat ook weer. Maar het boek gaat ook over mijn gevoel en de dingen waar ik tegenaan liep. Zo wilde ik steeds dat mijn conditie op peil was vòòr elke chemo. Maar dat hou je niet vol, bleek al snel. In het ziekenhuis moest ik steeds een lijst invullen over hoe het met me ging. Daaruit bleek dat ik het moeilijk vond om dingen uit handen te geven. Zoals na mijn amputatie de hond door iemand anders te laten uitlaten. Ik moest meer vertrouwen op anderen."

Die hond is de steun en toeverlaat van Laura geweest, vertelt zij over haar lieveling Foo. "Ik heb zoveel steun gehad aan mijn hond. Dat was een van de doelen – nog zo'n tip: een doel stellen – waar ik naartoe werkte, namelijk in staat zijn om mijn hond weer uit te laten. Een ander doel was de bruiloft van mijn zoon in september. Daar wilde ik weer in orde voor zijn en dat is gelukt."

Nu gaat het goed met Laura. "In juni 2018 was ik klaar met de behandelingen. Nu onderga ik voor de zekerheid hormoontherapie. Maar toen alles achter de rug was en de adrenaline weg was, kreeg ik wel een beetje een dipje. Nu ben ik langzaam weer aan het werk."

Laura wil benadrukken dat het belangrijk is om mee te doen aan het bevolkingsonderzoek. "Één op de drie of vier vrouwen krijgt borstkanker. Dat is echt een hoog aantal. Ik heb het absoluut niet gevoeld – borstkanker begint niet altijd met het voelen van een knobbeltje in je borst - en was er erg door verrast. Naar die bus gaan is zo belangrijk."

Via Boekscout.nl is het boek van Laura Klop te koop. De opbrengst gaat volledig naar Pink Ribbon. Voor Laura blijft het bij dit ene boek. "Ik heb nagedacht over een vervolg, want nadat het boek uitkwam is er veel gebeurd, maar ik doe het niet. Je moet het op een gegeven moment kunnen afsluiten."

Meer berichten