Yordi Joanes vertelt hoe zij in Sliedrecht terecht is gekomen, nadat ze vele keren heeft moeten vluchten. (Foto: Gert van Tent)
Yordi Joanes vertelt hoe zij in Sliedrecht terecht is gekomen, nadat ze vele keren heeft moeten vluchten. (Foto: Gert van Tent) (Foto: Gert van Tent)

Dominee Vrooland in gesprek met Yordi Joanes

Sliedrecht - Dominee Gerard Vrooland uit Sliedrecht gaat elke maand een gesprek aan met inwoners over hun geloof. Deze week praat hij met Yordi Joanes.

Door Gerard Vrooland

"Wat heb jij veel meegemaakt!" Ze knikt: "God heeft me geholpen."

Het begon in Ethiopië. Daar leefde Yordi Joanes met plezier. Door de oorlog moest ze naar Eritrea, het land van haar ouders. Al snel bleek dat ze daar in het leger moest. Ze weigerde en belandde voor straf in een werkkamp. Het betekende hard werken in extreme hitte en nauwelijks eten en drinken. Ze werd ziek, zakte in elkaar; snel moest ze naar het ziekenhuis. Intussen was ze zwanger geraakt. Zo goed en zo kwaad als dat ging, vluchtte ze terug naar Ethiopië. Daar kon ze niet blijven en vluchtte naar Soedan. In een kamp van de VN beviel ze van haar eerste kind. Ze moest het achterlaten en vloog naar Turkije, vandaar belandde ze anderhalf jaar in Griekenland. Dis is haar heftige verhaal, verteld in een notendop.

Overal weggejaagd

"Hoe was dat?", vraag ik haar. "Slecht! Ik was eerst blij want ik had in de Bijbel over Griekenland gelezen. Ik dacht: dit is een christelijk land, maar ik werd daar overal weggejaagd en steeds weer door de politie opgepakt. Ik had geen geld om van te leven. Als ik ergens ging werken, gaven ze me geen loon. Dat is toch niet christelijk!"

Ik vraag of ze stiekem uit honger iets had gestolen. "Nee, nee! Ik ben heel goed door mijn ouders opgevoed; dat mag niet. Ik zag wel dat mensen uit Oost-Europa stalen. Ik herinner me dat ik een keer in een mooie kerk was. Ik voelde dat God bij me was."

Fietsen

"In 2012 kwam ik naar Nederland. Wonderlijk, ik kreeg een lied in mijn hart", vertelt ze. "Welk lied?", vraag ik. "Dat de nacht voorbij zou gaan en dat God licht zou brengen. Ik begreep dat God mij in dit land vrede en rust zou geven. Toen ik opgevangen werd in een AZC wilde ik fietsen leren. Ze vroegen waarom. Ik zei dat ik hier zou wonen en alle Nederlanders kunnen fietsen. Dit is mijn land. Na 28 dagen kreeg ik een verblijfstatus. Eerst woonde ik in Drenthe. Daar voelde ik me eenzaam. Ook miste ik mijn dochtertje. Mijn kind werd in Soedan als een weesje gezien. Men wilde haar niet naar Nederland laten gaan. Vreselijk, ik werd bijna gek! Dankzij de ambassade kwam ze toen ze 4 jaar was naar Nederland. Nu woon ik gelukkig in Sliedrecht en heb twee kinderen."

Kijken naar toekomst

Ik vraag naar haar plannen. "Ik wil werken en een goede moeder zijn. Niet achterom kijken. Daar zie ik alleen maar verdriet; naar de toekomst kijken. Vooruit met God. Mensen helpen. Misschien kan ik mijn ouders nog een keer zien. Ik heb veel meegemaakt, maar ik weet dat God voor me zorgt. Ik geef mijn problemen aan Hem", besluit Yordi.

Kerk op Straat

Gerard Vrooland is dominee van Kerk op Straat. Zie voor info www.pand33.nl. In het weekend inloop voor jong en oud. Hulp nodig of een gesprek? Bel Pand 33.

Meer berichten