Ismail Emre is weer aan het werk, ondanks de pijn. (Foto: Nanda van Heteren)
Ismail Emre is weer aan het werk, ondanks de pijn. (Foto: Nanda van Heteren)

Pakketbezorger Ismail Emre is weer terug!

Sliedrecht - 'Wat fijn dat je er weer bent!', 'We hebben je echt gemist!', 'Ik heb mij zorgen gemaakt om je, is alles goed?'. Een paar opmerkingen die Post NL pakketbezorger Ismail Emre te horen kreeg toen hij, na drie maanden ziek thuis gezeten te hebben, weer kon werken in Sliedrecht. Nu bestellingen weer door hem rondgebracht worden in het dorp, gaat dit gepaard met een grote glimlach en een gezellig praatje.

Door Nanda van Heteren

Sliedrecht - De drie maanden ziek thuis zitten, waren voor Emre alles behalve gezellig. De pakketbezorger is aangereden en brak daarbij zijn voet. Inmiddels straalt Emre nu hij zijn werk weer kan uitvoeren en gaat het 'goed', dankzij zware pijnstillers.

"Het was 15 februari in de wijk Baanhoek, ongeveer ter hoogte van de apotheek. Daar stond een vrachtwagen op de weg stil om te laden en te lossen. Voor twee personenauto's is deze weg breed genoeg, de maximale snelheid van dertig kilometer per uur is in mijn ogen prima. Je hebt dan geen zebrapaden nodig op de hoeken van de straat of het einde van de stoep om over te steken. Op dat moment was de weg te smal. Dat kwam door die vrachtwagen en door mijn busje. Van rechts kwam een personenauto en die zag ik. Van links kwam ook een personenauto, maar ik had het overzicht niet aan die kant. De weg was door die grote en brede vrachtwagen smal geworden, net als het zicht. Ik zag de personenauto niet en hoorde deze ook niet, het was een elektrische auto. Toen ik mijn rechtervoet op de weg zette, is de vrouw in de personenauto er tegenaan gereden. Op dat moment voelde ik mijn voet helemaal niet, die dag werd de pijn wel erger en erger. Nu herinner ik mij juist die dag als heel erg pijnlijk. Ook kwam de ambulance en zijn we naar het Albert Schweitzer in Dordrecht gegaan. De rest van die dag heb ik in het ziekenhuis doorgebracht voor onderzoeken."

"Nadat ze daar mijn hele voet hadden gecontroleerd, moest ik in het gips. Eigenlijk is de herstel van deze breuk in een botje ergens aan de rechterkant midden op mijn wreef zes tot zeven maanden. Na die tijd weten ze nog steeds niet of het helemaal hersteld is, maar dan kijken ze opnieuw. Ik ben na drie maanden weer begonnen met werken. Het gaat al wel beter met mijn voet, maar het is nog lang niet over."

"Het was nu een kwestie van moeten. In die drie maanden had ik geen inkomen. Als zelfstandige zonder personeel (zzp'er, red.) moet je alles zelf betalen. Het bedrag van vijfhonderd euro per maand voor verzekeringen en dat soort zaken kan ik niet betalen. Niet werken betekent dus geen geld. Niet alleen dat inkomen liep ik mis, maar ik moest binnen twee weken zelf voor vervanging zorgen. Anders was ik mijn wijken kwijt. Twee collega's hebben mijn werk opgevangen. Dat geld voor de chauffeur en voor de pakketbezorger moest ik ook betalen. Mijn vriendin en kennissen zijn mij te hulp geschoten, maar na drie maanden moest ik vanwege de financiën weer aan het werk en kan ik nu beginnen met hen terug te betalen."

"Door de pijn kan ik nu niet volledig werken, het stuk vanaf de Maaslaan heb ik overgedragen aan mijn collega. De rest van Sliedrecht-West neem ik weer voor mijn rekening. Hoewel ik mijn werk nog steeds heel erg leuk vind, doet het ook veel pijn in mijn voet. Elke werkdag neem ik 's ochtends en 's avonds pijnstillers in. Poeder is sterker en werkt sneller, dus dat gebruik ik. Ook zit ik na het werk met mijn voet omhoog en probeer ik tussen het bezorgen te rusten en te herstellen."

"Sliedrecht heeft erg meegeleefd. Iedereen was blij en heb een warm welkom gekregen bij mijn terugkomst. Dan heb ik weer met iedereen een praatje. Ik ken bijna iedereen, of ze nou veel of weinig bestellen. Ik praat of zwaai altijd als ik mensen zie. Het zit in mij om met iedereen te communiceren."

Meer berichten