Sheila trouwde afgelopen zondag met zichzelf.
Sheila trouwde afgelopen zondag met zichzelf. (Foto: )

Sheila trouwt met zichzelf: 'Dit gaat om liefde, vrijheid en respect'

Sliedrecht - Trouwgeloften, dierbaren bij een ceremonie in het Kralingse Bos in Rotterdam, een ring, koffie en gebak, gezelligheid, emoties, een droomjurk: alle ingrediënten voor een bruiloft waren aanwezig op de grote dag van Sheila Kloppert. Behalve een wederhelft, want ze besloot om afgelopen zondag met zichzelf te trouwen. Dat klinkt ludiek, maar er zit ook een achterliggende gedachte achter. "Dit gaat om zelfliefde en zelfacceptatie. Na een bewogen jeugd en de nasleep daarvan heb ik toch de regie over mijn eigen leven terug. Ik voel mij een vrij en gelukkig mens. Daarom heb ik enkele dagen geleden symbolisch en volmondig 'ja' tegen mezelf gezegd."

Door Yvonne Vogel

Met een schizofrene vader en een moeder die strak en afgebakend opvoedde, zocht Sheila haar veiligheid in structuur. "Als kind wilde ik gehoorzamen, zo was ik immers geconditioneerd. Maar daardoor voelde ik mij ook gevangen in mezelf. Als ik al iets durfde, deed ik het stiekem. Zoals roken. Mijn vader deed dan sigaretten in het batterijvakje van de radio. Zodat mijn moeder het niet wist. Op die manier bleef de zeepbel intact. Ik stelde mij gewoon altijd dienend op. Zo ben ik ook mijn huwelijk ingegaan. Dat duurde 15 jaar. Mijn man en ik streefden perfectie na. Dat was achteraf gezien doodvermoeiend. Het was altijd maar meer, meer, meer en beter, beter, beter. We waren nooit tevreden. Later ontmoette ik een vrouw, waar ik drie jaar mee samen was. De liefdesrelatie strandde, maar we zijn nog steeds heel goed bevriend. Feit was wel dat ik vanaf dat moment een alleenstaande vrouw was met opgroeiende pubers. Best pittig. Mijn perfecte leven viel in duigen, ik kreeg een burn-out. In die tijd kon ik alleen nog maar huilen. Ik kampte daarnaast ook al langere tijd met een dwangneurose."

Sheila schreef alles van zich af in een boek en besefte dat het roer om moest. "Op mijn 48ste dacht ik bij elke beslissing nog steeds 'Wat zou mijn moeder hiervan vinden?'. Dat moest ik loslaten. Ik ben sinds 2011 steeds meer gaan beseffen dat je altijd een keuze hebt in het leven, dat het nooit te laat is om aan jezelf te werken en te veranderen."

Om die transformatie te bekronen, trouwde Sheila dus afgelopen zondag met zichzelf. Het idee ontstond vrij plotseling. "Ik zag 9 weken geleden een prachtige trouwjurk hangen bij de Kledingbank. Hij kostte 20 euro. Veel geld voor mij, en bovendien: wat moest ik er eigenlijk mee? Je draagt hem niet naar de Albert Heijn. Toch liet de jurk mij niet meer los. Ik sprak daarom met mezelf af: 'Als de jurk er tijdens mijn volgende bezoek aan de Kledingbank nog is, koop ik hem. Dat heb ik vervolgens gedaan. Het was mijn eerste, echte trouwjurk. Toen ik destijds met mijn man trouwde, deden we dat in kleding die we vaker konden gebruiken. Zo bespaarden we geld voor het bouwen van onze perfecte toekomstbeeld." Maar nu hing er dus een échte trouwjurk in huize Kloppert. "Toen mijn zus hem zag, opperde ze dat ik dan maar met mezelf moest trouwen. Zo is het ontstaan. Eigenlijk vond ik het meteen een goed idee. Ik heb een lange weg afgelegd, ben van ongelukkig heel gelukkig geworden. Dus dan is dit een mooie bekroning. Ik zie het als een veranderpunt. Mijn tijd is nu gekomen, zo voelt dat echt. Ik geef mijn leven geen 10, want die hang naar perfectie heb ik juist losgelaten. Maar ik zit enorm lekker in mijn vel sinds ik angst heb omgezet in liefde. Trouwen met mezelf was in die zin de kers op de taart. Het voelde juist om dit te doen."

Over de datum was ook nagedacht. "Ik ben om een minuut over één getrouwd, op 1 september. Dat getal is symbolisch, want ik zet mij nu altijd op de eerste plaats. Liefde, vrijheid en respect: daar draaide het zondag om."

Meer berichten