Logo demerwestreek.nl

Column brigadier Klaas Blokland: De huismeester

  Column
Foto:

"Zeg Joop, zou dat onze nieuwe huismeester zijn?" Haar woorden deden hem ontwaken uit een lichte sluimering. Vanuit zijn luie stoel rekte Joop zijn nek tot het hoogst haalbare en verkreeg daardoor uitzicht op de galerij van de flat. "t Zou kunnen", mompelde hij, en zakte met een verwrongen gezicht terug in de houding welke voor hem het minst pijnlijk was. Hij was onlangs aan zijn been geopereerd en had wel andere dingen aan zijn hoofd. "Hij lijkt op de foto die onlangs in het bewonersmagazine van Tablis stond", vervolgde zijn vrouw halsstarrig. Haar ogen bleven de man volgen in de hoop een bevestiging van haar vermoeden te krijgen. Hij verdween echter uit haar gezichtsveld en raakte daarbij gelijktijdig uit haar gedachten. Ze kon zich weer concentreren op de verzorging van haar man met wie zij toch al weer 52 jaar getrouwd was en lief en leed deelde.


Even later verstoorde de deurbel met een snerpend geluid de rust in hun woning. De oude vrouw schuifelde naar de voordeur en opende deze met enige bedachtzaamheid. Ze keek in het verzorgde, enigszins getinte uiterlijk van een man van middelbare leeftijd die bovendien netjes gekleed was. Ze herkende hem onmiddellijk als degene die zij zojuist over de galerij had zien lopen.


"Bent u onze nieuwe huismeester?", vroeg zij enthousiast zonder acht te slaan op zijn uitgestoken hand. Háár vraag kwam voor hém op het juiste moment. Zonder blozen antwoordde hij bevestigend. In een keer was het vertrouwen gewonnen.
"Ik kom het hang en sluitwerk van de ramen controleren", zei haar charmante bezoeker. Erkentelijk vanwege zoveel oprechte betrokkenheid zwaaide ze de deur gastvrij voor hem open. Hij was binnen! Met veel drukte en wilde gebaren banjerde hij door de woning, alsmaar vragen stellend aan de vrouw die als een schoothondje achter hem aan liep. Joop zag vanuit zijn luie stoel dit allemaal bedenkelijk aan. De man zag er echter vertrouwd uit, een net voorkomen, een vlotte babbel. Nee… dat zou wel goed zitten.


In de hal trok hij de deur van de meterkast open en begon een levendig betoog over de slimme meter die onlangs geplaatst was. Hij kon via een meetapparaat zien hoeveel stroom er werd verbruikt en verzocht de vrouw om de computer eens op te starten welk in de naast gelegen slaapkamer stond geplaatst. Haar geloof in hem was groot, haar bedachtzaamheid had zich spijtig genoeg teruggetrokken.
Terwijl ze scherp luisterde naar zijn aanwijzingen aan de andere kant van de muur, zag hij zijn kans schoon. "Het is in orde hoor!", hoorde zij hem een paar minuten laten roepen.

Ze deed haar 'huismeester' uitgeleide en wenste hem nog een prettige dag toe. Keuvelend over het bezoek en de betrokkenheid die deze man in ruime mate etaleerde, ontvouwde zich bij beide senioren even later toch een naargeestig onderbuikgevoel. Je hoort zoveel… Hij zou toch niet…?
"Joop, waar heb jij dat zilveren kistje neergezet dat altijd in het grenen kastje staat?", schalde haar stem even later uit hun slaapkamer. "Weet ik veel, ik heb het kistje niet aangeraakt", reageerde hij kortaf. Hij sloot zijn ogen want hij had immers wel wat anders aan zijn hoofd.


Klaas Blokland
Wijkteam politie Sliedrecht
Senioren en Veiligheid

Meer berichten




Shopbox