Daan Struijk is al 60 jaar verbonden aan SKC Merwede. "Korfbal is en blijft een familiesport. Vaak zijn er meerdere gezinsleden lid. Dat zorgt voor een gezellige sfeer." (Foto: Yvonne Vogel)
Daan Struijk is al 60 jaar verbonden aan SKC Merwede. "Korfbal is en blijft een familiesport. Vaak zijn er meerdere gezinsleden lid. Dat zorgt voor een gezellige sfeer." (Foto: Yvonne Vogel)

'Normaal om steentje bij te dragen'

  Sport

Sliedrecht - Zijn oudere broer vormde lang geleden de reden dat Daan Struijk voor het eerst in aanraking kwam met SKC Merwede. "Hij was lid en ik ging vaak met hem mee. De minimumleeftijd om lid te worden, we praten ruim 60 jaar geleden, was 10 jaar. Ik weet nog dat ik ontzettend graag jarig wilde zijn. Dan kon ik eindelijk echt meedoen." Dat gebeurde, en omdat Daan tijdens de trainingen van zijn broer al vaak rondom het veld te vinden was, had hij meteen een voorsprong op leeftijdgenoten. Niet gek dat hij het tot het eerste schopte. Maar daar bleef het niet bij. Ook buiten de lijnen was Struijk actief, en nog steeds. Als trouwe vrijwilliger kan de korfbalvereniging altijd op hem rekenen.

Door Yvonne Vogel

Nu, op 70-jarige leeftijd, is Struijk een manusje-van-alles. Van het aanpassen van de verlichting bij de accommodatie tot aan zorg dragen voor alle materialen: de veteraan draait er zijn hand niet voor om. "Ik vind het niet meer dan normaal om mijn steentje bij te dragen. Als je lid wordt van een vereniging, moet je je realiseren dat al dat vermaak niet gaat zonder de hulp van vrijwilligers. Daarom help ik graag mee. Als we allemaal denken dat een ander het wel doet, gebeurt er immers niets."

Vanaf zijn 15de doet de Sliedrechter dan ook al vrijwilligerswerk. Trainer, bestuurslid, verslaggever voor Merweradio, jeugdwedstrijdleider, scheidsrechter bij het seniorenkorfbal, coach van het G-team, materiaalman, lid van de Commissie Sportaccommodatie: alles passeerde de revue.

"Of de vereniging door de jaren heen veel is veranderd? In de basis valt dat wel mee. Het familiaire gevoel was er 60 jaar geleden al, en nu nog steeds. Korfbal is en blijft een familiesport. Vaak zijn er meerdere gezinsleden lid. Dat zorgt voor een gezellige sfeer." Als het gaat om het benoemen van mijlpalen, hoeft Struijk niet lang na te denken. "Toen ik in de jeugd speelde, deed ik in het A-team van SKC Merwede mee aan bondsdagtoernooi in Utrecht. Dat was een geweldige happening. We haalden de finale op een haar na. Die werd gespeeld in het stadion van Elinkwijk. Dat ik daar mijn kunsten niet kon vertonen, was dan wel weer jammer." Ook een ander moment heeft Struijk nog helder voor de geest. "In Gorinchem mocht ik als a-junior een keer meedoen bij het eerste. Ik had al gespeeld, maar na een eigen wedstrijd hield ik altijd mijn tenue aan. Vooral met de gedachte: 'Wie weet komen ze bij het eerste straks nog een mannetje tekort. Toen dat daadwerkelijk een keer gebeurde, was ik er natuurlijk als de kippen bij." Later behaalde Struijk op eigen kracht het niveau van het eerste, waarin hij jarenlang een vaste waarde was. "Ik heb er tot mijn 35ste in gespeeld. Ik miste eens een jaartje omdat een klushuis veel aandacht vergde en ben ooit teruggezet naar het tweede, ten faveure van de doorstroming van de jeugd. Daar legde ik mij op mijn 33ste echter niet bij neer. Ik was zo gepikeerd, dat ik mij daarom heb terug geknokt. Ik gaf alles, zodat de coach van het eerste uiteindelijk niet meer om me heen kon."

Het is duidelijk: Struijk doet niets op halve kracht. Ook toen de kantine van SKC Merwede eens afbrandde, stak hij de handen meteen flink uit de mouwen. Die brand was echter niet het absolute dieptepunt. "Dat is het overlijden van mijn neefje, tijdens een training bij de vereniging. Dat had uiteraard veel impact. De warmte en saamhorigheid binnen de vereniging gaf in die periode wel veel steun. Maar het blijft natuurlijk voor altijd een zwarte bladzijde."

Meer berichten